Het begint met het ontwarren van de hulpvraag.
Allereerst maken we natuurlijk kennis met elkaar. Dat doe ik vaak op een laagdrempelige manier, bijvoorbeeld met behulp van een spel zoals het puberkwartet. Door al bij de eerste kennismaking ook het thema seksualiteit mee te nemen, ervaart de jongere meteen dat dit iets is waar we open en makkelijk over kunnen praten. Dat er bij mij geen taboe op rust. Dit helpt om de basis te leggen voor vertrouwen, zodat we onze kortdurende werkrelatie verder kunnen opbouwen.
Tijdens de kennismaking leg ik ook uit dat wat een jongere mij vertelt in principe vertrouwelijk is. Dat ik dus niet zomaar dingen doorvertel aan ouders of verwijzers. Tegelijk benoem ik ook altijd de ‘tenzij’. Tenzij er dingen zijn waar ik me zorgen over maak. In dat geval moet ik daar iets mee. Wat dat precies is en hoe we dat aanpakken, gaat altijd in overleg met de jongere. Nooit achter iemands rug om.
Ik benoem daarbij ook dat er jongeren zijn die op het gebied van relaties of seksualiteit wel eens iets hebben meegemaakt wat ze als onprettig, spannend of beschamend hebben ervaren. Ik vraag of zij zelf misschien ook zoiets hebben meegemaakt. Niet omdat ik meteen een antwoord verwacht, maar zodat de jongere weet dat ook dit bij mij bespreekbaar is.
Daarnaast spreek ik samen met de jongere af welke woorden we gebruiken als we het hebben over geslachtsorganen of seks. Dat helpt om het gesprek voor ons allebei zo prettig en duidelijk mogelijk te maken.
Daarna gaan we samen kijken naar de hulpvraag. In de komende afspraken onderzoeken en verduidelijken we die verder. Soms heeft een jongere een wirwar aan gedachten en gevoelens rondom seksualiteit die we samen gaan verkennen. Zonder oordeel onderzoeken we samen. Waar komen ideeën of gevoelens vandaan en waar wil je naar toe? Ik merk vaak dat jongeren gaandeweg steeds meer durven te delen. Dat helpt om samen tot een heldere hulpvraag en een passend begeleidingstraject te komen.
Afhankelijk van de hulpvraag krijgt het traject verder vorm. Ik kijk dan welke methoden of onderdelen daarvan kunnen bijdragen aan het behalen van de doelen. Denk bijvoorbeeld aan opdrachten uit Girls Talk(+), Make a Move(+), Ken je grens (interventies ontwikkeld door Rutgers), maar ook aan Lief, Lijf en Leven, het Vlaggensysteem, verschillende boeken of bijvoorbeeld het spel Seks is meer ganzenbord van Olein. De mogelijkheden zijn groot, waardoor er echt een traject op maat kan ontstaan.
Soms is het helpend om ook ouder(s) of verzorger(s) te betrekken. Of dat gebeurt, hangt af van het doel van de begeleiding, de leeftijd van de jongere en natuurlijk de wens van de jongere zelf.
Wil je meer weten over mijn werk of mijn werkwijze? Neem dan gerust contact op. 😊
