Over hoe je je kind leert wat consent is
Laatst had ik zo’n moment met mijn zoon. We zaten op de bank, ik wilde even een knuffel, lekker cozy, dacht ik. Maar hij zei: “Leer jij mensen niet om daar toestemming voor te vragen?”
En eerlijk? Dat was een goede spiegel die hij me voorhield. En zo zie je maar hoe snel dat soms gebeurd. Dat je iets doet zonder consent. Maar aan de andere kant ook wel trots, dat hij blijkbaar wel weet wat consent is.
Want dat is consent. Toestemming. Of beter nog afstemming. Die voortdurend plaats kan vinden. Dus ook als je jouw zoon al vaker hebt geknuffeld…
Niet alleen bij grote, spannende dingen later in hun leven. Maar gewoon nu al, bij alledaagse dingen. “Wil je een knuffel?” “Mag ik je helpen?” “Vind je het oké als ik dit doe?”
Begin klein. Begin thuis.
Kinderen leren door te doen. Dus als wij ze nu al laten merken dat hun ‘nee’ telt, dat hun gevoel belangrijk is, dan nemen ze dat mee als ze ouder worden.
En het hoeft niet moeilijk te zijn:
Vraag gewoon: “Wil je een kus?” In plaats van die kus op te dringen. Let ook op dat anderen dat niet doen. Zoals opa’s, oma’s, tantes en ooms etc..
Of: “Mag ik je helpen met aankleden?”
En als ze nee zeggen, respecteer dat dan ook echt. Laat merken dat dat oké is.
Ook mooi: leer ze dat ze zelf ook mogen vragen aan een ander. Bijvoorbeeld: “Wil je spelen?” En dat ze het ook snappen als iemand anders nee zegt. En lukt dat zonder boos te worden?
Geef zelf het goede voorbeeld
Kinderen kijken meer naar wat je doet dan naar wat je zegt. Dus hoe ga jij om met grenzen? Vraag jij wel eens: “Is dit oké voor jou?” Of dender je er soms ook overheen?
Ook handig: geef woorden aan gevoelens. “Ik zie dat je het spannend vindt.” Of: “Je mag altijd nee zeggen, ook als iemand zegt dat iets normaal is.”
En weet je? Je hoeft er geen zwaar gesprek van te maken. Dit soort dingen kun je gewoon tussendoor bespreken. Tijdens het eten. In de auto. Of als je samen een filmpje kijkt en er iets gebeurt waar je op kunt inhaken.
Om even over na te denken:
Wanneer heb jij je kind voor het laatst gevraagd: “Wil je dit?”
Hoe reageer je als je kind nee zegt? Voel je je afgewezen, of denk je: goed dat je voor jezelf opkomt?
Kun je bedenken waar je vandaag nog zo’n ‘check-in’ kunt doen?
Consent gaat over afstemmen. Over naar elkaar luisteren. Over elkaar serieus nemen. En als we dat thuis oefenen, vanaf jonge leeftijd, dan geven we kinderen iets mee waar ze de rest van hun leven wat aan hebben!
Dus ja, het begint bij kleine dingen. Een knuffel. Een hand. Een spelletje. Gewoon even checken:
“Is dit oké voor jou?”
Oja, en die knuffel…. Die heb ik alsnog gekregen nadat ik er om gevraagd had…
NB Waar kind staat, kan ook jouw leerling, cliënt, kleinkind etc. zijn.
